Neel

De week is voorbij. Een week die een maand leek te duren. Een week die ik voor geen goud had willen missen. Een week in sprookjesland. Time flies having fun en ik ben oh zo tegen! Kon de tijd maar even stilstaan...

Stilte in huis, maar een hoofd vol herinneringen. Het gaat wel even duren voor ik die allemaal een plek heb gegeven...Diepe, diepe, oh zo diepe zucht...

Tijd vliegt en het is dus bijna zover: het EK voetbal is in aantocht. Twee jaar geleden zat ik in een overvolle bus vol teleurgestelde mannen. Nederland-Portugal was een thriller en zittend in het stadion was daar met het eindsignaal het feit: het is voorbij! Tent inpakken en terug naar huis. Geen zege in Berlijn… Geen euforie van 1988… We hadden het zo gehoopt! Maar we gingen terug, terug naar Nederland. Net als ‘onze jongens’

Tijd vliegt… we zijn er weer bij en dat is prima! Helaas lijkt de kater van het einde van het WK zich diep geworteld te hebben in het legioen. Ik kom zelden iemand tegen die er vertrouwen in heeft. De ene poll na het andere onderzoek tot een volgend beschouwend sportprogramma leert mij:”We redden het nooit. Italië, Roemenie, Frankrijk maken kans op eind juni. Wij niet”.

Het is het Nil Voltentibus Arduum van Horatius, het ‘waar een wil is, is een weg’: de weg naar de Finale!Waar heb je zin in. Elke wedstrijd beginnen met iets als:
Ik denk dat we verliezen
Ik denk niet dat we het halen
Van Basten is een hondenlul
Ben zeker dat we falen
Of juich je mee met Wolter Kroes ’Viva Hollandia? In vol vertrouwen, vol overtuiging...

We hoeven de feiten niet te verdringen. Mocht die geoliede machine, dat Oranje wonderteam er echt niet staan dit EK dan is het snel over. Maar tot die tijd...Staan we achter en naast Oranje? Of denken we er boven te staan… Beetje zuur kijkend... diep zuchtend...

Ik heb de wijsheid niet in pacht. Gaan we winnen of niet? Maar… ik sta achter Oranje! Helaas niet in het stadion zoals in 2006, maar ik heb er zin en weet zeker dat we ver gaan komen! En zo niet? Dan heb ik genoten van deze voorpret, de hoop en de positieve 'vibe. En van wat weken voetbal. Niet somber, cynisch en zeikend aan de kant staan, maar handjes de lucht en genieten!

Heerlijk toch, waar een klein land groot in was, eigenlijk nog is en dat vast zal zijn. En zo niet? Och, dan doen we het over twee jaar op het WK toch gewoon over…

Vandaag is het nationale Vriendinnendag. Joepie? Laat ik voorop stellen dat ik elke feestdag als een leuke ervaar. Goed te weten dat er vandaag grote groepen meiden met elkaar extra uren maken om te praten over ‘kinderen, gezondheid, partner, hobby’s en werk’.

Heb je een handvol of een landvol? Van de ene categorie heb ik een Hyves-vol. Van de categorie waar ik over de onderwerpen waar volgens onderzoek de meeste vriendinnen over praten (kinderen (58%), gezondheid (56%), partner (55%), hobby’s (50%) en werk (45%) ) heb ik er…uhm… De derde categorie, alwaar de tweede onderdeel van uitmaakt, behelst mijn Vriendenkring. Dat zijn de mensen waar ik het liefst een film mee kijk, concerten mee bezoek, mee uit eten ga en een borrel mee drink. Maar hebben wij het dan over kinderen, gezondheid, partner, hobby’s en werk?

Koortsachtig ga ik heel wat middagen, avonden en nachten vertier af. Tjeemig, waar hebben mijn vrienden en ik het eigenlijk over… Film, muziek, verslag van gekkigheid, iets op tv gezien, hoe gaat het met die en heb je al gehoord over die? Van de meeste weet ik niet eens bij welk bedrijf ze werken.

Getuige het onderzoek val ik buiten de boot, ga ik koppie onder en verzuip ik. Niemand die me opdregt ook. Fijn!

“Maar liefst 1 op de 4 vrouwen geeft aan Wendy van Dijk wel te zien zitten als vriendin. Als het gaat om welke bekende Nederlandse vrouw absoluut niet als vriendin aangemerkt wordt, scoren Patty Brard (44%) en Marijke Helwegen (17%) het hoogst.”
Een avond met Patty Brard én Marijke Helwegen staat bij mij met stip op 1. Echt veel liever dan een avond de hort op met Wendy! Dat lijkt me saai, ubersaai zelfs. Moet ik zeker de hele avond gaan praten over kinderen, gezondheid, partner… De avond met Pat en Helwegen, dat wordt lachen! “Lipjes getuit, borstjes vooruit, daar gaan we, als hertjes!”, roept Marijke. Pat en ik stampenp er achteraan… Ja, doe mij die maar!
“Op de vraag wat vrouwen graag willen doen op de Vriendinnendag, antwoordt 41% dat ze het liefst gaat shoppen met haar vriendin(nen).”
Aaaaarrggghhh!!!! Laat mij maar lekker alleen shoppen, shoppen is namelijk NIET leuk! Winkel in winkel uit, de té nare spiegels, te opdringerige verkoopster, te dure geweldig mooie jurk…
“Circa 70% noemt blind vertrouwen belangrijk”
Blind vertrouwen? Een mens is een mens en geen mens is feilloos. Blind vertrouwen, waar zit je verstand? Als ik iemand iets vertel dan hoop ik dat diegene het onder ons houdt, maar een garantie heb je nooit. Een vriendschap wordt in mijn wereld niet verbroken omdat een vriend(in) iets heeft doorvertelt.
“1 op de 5 vrouwen wil graag ruilen met haar vriendin als het gaat om haar figuur.”
Mijn hoofd op het figuur van een van mijn vriendinnen (de vrienden mogen sowieso hun lijf houden)? Lijkt me geen prettig plaatje. Ik ruil mijn vormen met niemand.
“1 op de 25 vrouwen wil wel switchen met haar beste vriendin als het gaat om haar seksleven.”
Switchen van seksleven houdt in dat je seks hebt met andermans verkering of met de scharrels waar zij het mee doen. Nein danke!
“Vriendinnen melden bijna altijd de waarheid als het gaat om het kapsel (86%).”
Ja dag, vriendin met bad hair day die zich onzeker voelt op de avond dat we de hort op gaan. Moet ik als vriendin dan zeggen “Hee trouwens, je haar zit ook beroerd!”. Pfff..uiterlijk, hoe belangrijk is dat? Als je ogen maar stralen!
"Tevens zegt 1 op de 3 vrouwen dat ze meer tijd besteedt aan praten met haar vriendin dan met haar partner, én dat ze meer onderwerpen met haar bespreekt dan met haar partner."
Zie hier de reden waarom ik weer/nog vrijgezel ben en dus ook altijd zal blijven: ik wil een partner waar ik meer mee bespreek dan met mijn vrienden en vriendinnen… Ik vrees dat ik voor altijd vrijgezel zal blijven.
Last but not least ga ik echt onderuit: (lees mijn vorige blog en oordeel zelf…)
“Het minst interessante onderwerp voor vrouwen is de auto.”
Mijn auto is mijn alles. Ik hou van auto rijden. Een dag niet gereden is een dag niet geleefd. Mijn Clio is na 5 jaar scheuren weg, mijn Smart rijdt als een dolle en mijn droom is en blijft de Maserati Quattroporte. Als ik geld over heb wil ik op het circuit van Zandvoort scheuren in zo’n superbak.

Daar zit ik dan… en het enige dat mij rest is een oproep.

-Wie wil mijn vriendin worden?-
Man of vrouw maakt niet uit, als je maar niet wilt ruilen met mijn figuur, mijn seksleven, met me wilt winkelen, blind vertrouwen van me eist en naar gaat doen als ik over mijn auto praat. Wat ik van jou wil? Ik wil dat je om mij geeft zoals ik om jou, dat je het beste met me voor hebt zoals ik met jou en dat het je lachen lijkt een avond met mij, Pat en Marijke de hort op te gaan.

Ik zie je reactie graag tegemoet…

In afwachting van een antwoord ga ik me klaar maken. Nee, niet om het seksleven van een vriendin over te nemen, maar om mijn zusje op te halen. Ik ga zo lekker discoschaatsen met haar en nog wat mensen. We zullen het vanavond niet hebben over kinderen, gezondheid, partner en hobby’s…. dus vrienden zal ik ze vandaag maar even niet noemen. Bang om straks verplicht met ze te moeten winkelen!
-------------------------------------------
HET PERSBERICHT
Op de vraag welke dingen een vrouw liever met een vriendin onderneemt dan met haar partner antwoordt 55% het voeren van een goed gesprek, 75% sporten, 64% naar de sauna gaan, 76% een terrasje pakken, 61% uitgaan en 80% winkelen. Tevens zegt 1 op de 3 vrouwen dat ze meer tijd besteedt aan praten met haar vriendin dan met haar partner, én dat ze meer onderwerpen met haar bespreekt dan met haar partner.

Aanstaande zaterdag 15 maart vindt de eerste 'Nationale Vriendinnendag' in Nederland plaats. Het wordt een jaarlijks terugkerend fenomeen op de derde zaterdag van maart. In verband met deze dag heeft weekblad Flair, mede-initiator van de Nationale Vriendinnendag, een onderzoek gehouden onder 530 vrouwen. Dit onderzoek is uitgevoerd in samenwerking met PanelClix.

Nationale Vriendinnendag
Francis Giesbers uit Wijchen, initiatiefneemster van de Nationale Vriendinnendag: "Het is toch raar dat er geen speciale dag voor vriendinnen is, waarop ze hun vriendschap vieren? En dat terwijl vriendinnen vaak zo veel lief en leed met elkaar delen. Daarom is in samenwerking met weekblad Flair de Nationale Vriendinnendag in het leven geroepen." Leontine van den Bos, hoofdredacteur Flair: “Maar liefst 70% van de vrouwen omarmt dit initiatief, blijkt uit onderzoek. Eén op de 3 vrouwen gaat op 15 maart ook daadwerkelijk laten merken dat ze haar vriendin(nen) waardeert. Ruim 34% wil dat doen door middel van een kaart. Een speciale digitale kaart kan worden gestuurd via www.nationalevriendinnendag.nl of www.flaironline.nl. Op de vraag wat vrouwen graag willen doen op de Vriendinnendag, antwoordt 41% dat ze het liefst gaat shoppen met haar vriendin(nen).

Bekende Nederlandse vrouw als vriendin
Maar liefst 1 op de 4 vrouwen geeft aan Wendy van Dijk wel te zien zitten als vriendin. Als het gaat om welke bekende Nederlandse vrouw absoluut niet als vriendin aangemerkt wordt, scoren Patty Brard (44%) en Marijke Helwegen (17%) het hoogst.

Blind vertrouwen en loyaal zijn
Ruim 75% van de vrouwen geeft aan dat loyaal zijn aan elkaar een van de belangrijkste waarden van een vriendschap is. Circa 70% noemt blind vertrouwen belangrijk. 1 op de 5 vrouwen wil graag ruilen met haar vriendin als het gaat om haar figuur. 1 op de 25 vrouwen wil wel switchen met haar beste vriendin als het gaat om haar seksleven. Vriendinnen melden bijna altijd de waarheid als het gaat om het kapsel (86%). Maar over het seksleven en persoonlijke hygiëne zijn vrouwen iets voorzichtiger met het vertellen van de waarheid. Dingen als mondspray (88%), afslankmiddelen (71%) of seksspeeltjes, zoals een dildo (65%) zullen vriendinnen elkaar niet snel geven. Onderwerpen die vaker met hun vriendin dan met hun partner worden besproken, zijn kleding (53)% en uiterlijk (45%).

Veel en lang bellen
12% besteedt meer dan 5 uur per week aan haar beste vriendin. Ruim 15% belt haar vriendinnen minimaal 5 keer per week. 37% belt tussen de 2 en 4 keer per week. Bij 1 op de 4 vrouwen duurt het gesprek langer dan een half uur. Ruim 31% geeft aan de vriendin minstens 15 minuten aan de lijn te hebben. Onderwerpen die vaak tot erg vaak door vriendinnen besproken worden zijn: kinderen (58%), gezondheid (56%), partner (55%), hobby’s (50%) en werk (45%). Het minst interessante onderwerp voor vrouwen is de auto.

Dit weekeinde was er een vol confrontaties. Een weekeinde waarin ik heb nagedacht over de liefde, relaties, gevoelens, muurtjes en trouw zijn. Een weekeinde waarin ik afscheid moest nemen van hem, hij die me zo lief is. Ik haat afscheid nemen, maar wat moet, dat moet.

Ik heb al eens een blog gewijd aan hem. Naast de verkering die echt leuk was maar wat niet meer ging, was daar die ene... en naast die ene was hij er, hij die er altijd voor me was, waar ik lief en leed mee deelde en waar ik net afscheid van heb moeten nemen. Ik heb ooit een belofte gedaan en ik heb me er aan gehouden. Dat wil niet zeggen dat het me niets doet... Vandaag vierden we ons lustrum, vandaag namen we voor altijd afscheid.

Het erge is... sinds vrijdag heb ik een ander. Ik heb hem dat niet laten weten. Het gaat hem eigenlijk niets aan want de reden dat ik bij hem wegga is niet omdat de ander er is. Ik ga bij hem weg omdat het niet meer ging. ‘ Tot jouw dood ons zou scheiden”, zo heb ik hem en een ieder die mijn blog leest laten weten (zie hier: Tot zijn dood ons zou scheiden).

Hij is mijn Clio, gekocht met 73.000 kilometer op de teller en vandaag liet ik hem achter met ruim 158.000 kilometer aan lief en leed. Het is een hij, dat wist ik al toen ik voor het eerst in hem stapte en hij was er altijd voor me. Naast veel gelachen heb ik ook in hem gehuild. En nu hij niet door de apk komt was het tijd afscheid te nemen. Ik ben er niet goed in, maar het moest. Dinsdag wordt hij opgehaald, vandaag zei ik gedag en dacht ik terug aan alle kilometers. Ik heb nog heel nostalgisch de nummers die ik in hem draaide beluisterd (Nothings gonna stop me now van Sam Fox, Radar Love van Golden Earring, Black Night van Joe Bonamassa, Thunder in my heart van Meck en wat Maiden...) en bij Bochie Coen (vanaf amsterdam naar zaandam de eerste bocht die ik met hem op 120 km kon nemen) traantje weggepinkt.

Voel me best beetje schuldig... want vrijdag maakte ik kennis met haar! Ze kwam aangereden en ik begon spontaan te lachen. Ben huppelend op haar afgerend, proefrit gemaakt en de klik lijkt er te zijn. Morgen is zij van mij. Ik en mijn Smart, mijn Smart en ik.

Hij gaat weg, zij komt. Gaat er een deurtje dicht, dan gaat er een raampje open. En dat geldt volgens mij niet alleen voor auto’s...

Eind 2006 ging ik voor het eerst op wintersport, op naar Oostenrijk. Jawel, ultieme laatbloeier die ik ben, gelukkig ben je nooit te oud om te (jong-)leren! Het ging me volgens skileraar Roman, die in gedachten altijd prikkend met zijn skistok in mijn achterste de berg afgaat -der Schmutz-, goed af. De allerlaatste dag besloot ik stoer te doen en na 3 lessen met mijn gevorderde vrienden een blauwe piste te nemen. Het begin ging prima maar het onderscheid tussen gevorderd, niet-gevorderd en absolute (nerd)beginner was na 3 minuten toch wel duidelijk. “ Im Flug, Im Flug” zo hield ik mezelf voor terwijl ik mijn vrienden steeds kleiner zag worden. Ergens onderweg wist ik niet meer of ik figuurlijk nu in het dal moest braken en tegen de berg moest poepen of omgekeerd (Roman hield er vreemde ezelsbruggetjes op na…). Het laatste stuk op van de berg was super ijzig en ik, opperbeginner en vers van de kinderweide, besloot het erop te wagen: parallel rechtdoor naar beneden en och, die pizzapunt zou me wel doen stoppen toch?
Het gevoel vergeet ik niet snel meer… de eerste vaart was heerlijk, ik hou van snelheid, maar toen ik mijn vrienden zag naderen en ik voelde dat ik ook met een superflug niet tijdig bij hen zou remmen maar mijn benen zou breken sloeg de angst me wel even om het hart…Doorglijden, doorglijden… en toen besloot ik dat er nog maar 1 ding opzat…Ik heb me op mijn zij gegooid, goeie glijer gemaakt en gelukkig niets gebroken, vond het eigenlijk wel een lachen actie, al besefte ik ergens ver weggestopt ook wel dat het een opperdomme actie was. “ Het is pas je eerste keer, je leert het echt wel”. En met dat in gedachten keek ik uit naar mijn volgende wintersport.

Eind 2007 werd ik door Randy en Wai uitgenodigd om op vrijdagavond te gaan schaatsen op de Jaap Edenbaan. Ik gaf aan dat het al zeker 10 jaar geleden was dat ik op noren stond en dat werd weggelachen:” Het is net als fietsen!”. Mike was ook geen superschaatser en toen hij besloot het ijs op te gaan, kon ik natuurlijk niet achterblijven.Schreeuwerd als ik ben wist de hele baan dat ik het eng vond, het niet durfde, vast zou vallen… en toen keek ik even naar Randy en bedacht me dat ik met hem in april nog uit een vliegtuig was gesprongen. Sta je dan te mieten op schaatsjes! Slag slag schuif, slag slag schuif en wat bleek: tis net als fietsen: je gaat eerst goed op je bek en door vol te houden maak je vorderingen. Wat een openbaring.. Wie gaat er mee naar de Jaap Edenbaan?

Eind 2007 togen we met ‘n veertienen naar Frankrijk. Hiske had een goed plan:”Gewoon aandoen die ski’s, nemen we die paddestoellift en dan het kleine stukje naar beneden, dat lukt je wel!”. Ja, de lift lukte…en toen stond ik op een hellinkje (voor mijn gevoel een zwarte piste) met beneden de vriendengroep… en ik wist het niet meer! Hiske ging ‘smooth’ de berg af en ik? Ik stagneerde… Mijn zwager Willem is het hellinkje opgeklommen en heeft me eraf geholpen (ik hangend aan zijn schouder…hoe genant, vooral als dan zo’n klasje met mini-mensjes je voorbij gaat…). Eenmaal beneden kon ik nog maar een ding denken: dit wordt ‘m niet, ik kan dit niet… En toen ineens…ineens zag ik mezelf met Randy in het vliegtuigje zitten, me met een kerel op mijn rug uit het vliegtuig storten en met parachute op Zeeland afstormen. Hoe vet was dat? En zo klom ik een half uur later met skilerares Sophie naar de kinderweide, om een dag later de blauwe piste te nemen en daar te ervaren hoe heerlijk het is om in controle te zijn, de techniek onder de knie te krijgen en van zo’n prachtige ontzag inboezemende berg af te suizen… In verband met ijzigheid heb ik geen geweldige tochten kunnen ondernemen, dat is mijn streven voor volgend jaar.. Oefening baart kunst…

En zo werd door een optelsom van bovenstaande feitjes mijn goede voornemen geboren: doorgaan, vooral doorgaan*! Heel breed te trekken en daarom een voor mij geweldig voornemen. En dan nu...op naar de verwezenlijking, 2008...here I come!

*stukje nostalgie, met dank aan barry stevens!

Na alle digitale kerstgroeten en geweldige nieuwjaarwensen, kan ik natuurlijk niet achterblijven! Ik wens jou een jaar toe waarin het je lukt om al je dromen te verwezenlijken. Een bruisend jaar, vol humor, liefde en natuurlijk wens ik je het meest belangrijke in het leven toe: een leven waarin jij en degene die je lief zijn gezond zijn en blijven! Van mij dit jaar geen kerstkaart, ik heb er niet alleen de kracht niet voor... maar ook de puf niet!

Na de kerst vertrek ik voor een week naar Frankrijk om daar samen met een groep geweldig leuke mensen op de lange latten te staan (zitten ook een paar van die rare bordschuivers tussen... ) en ik zal met hen het glas heffen op al die mij lief zijn.

Dank voor alle lieve krabbels en berichtjes. Ik hoop je in het nieuwe jaar weer eens recht in de ogen te kijken. De digitale wereld is mij lief (zo riep de webredacteur) maar een 1:1 tje is mij liever. xNeel